குறி

 

 

 

 

 

 

 

 

கத்தியை

எப்படி பிடிப்பதென்று

கற்று கொடுத்தவன் நான்  

அவனது குறி எப்போதும்

எனது  கழுத்தாகவே இருந்தது  

கூடற்றவன்

 இளவேனில்காலம் .....

நகர பிரதான சாலையோரத்தின்
வழக்கமான டாஸ்மாக் கடை ....

எதிரிலிருக்கும் மின்கம்பத்தில்
சுற்றியிருக்கும் கம்பியை
வெறியோடு கொத்தி கொத்தி
முறிக்கிறது காகம் ........

இன்னும் ஒரு ஈர்க்குச்சியை கூட
பொறுக்கவில்லை நான்

குறுஞ் செய்தி மடல்

"என்ன சேதி ?"

"ஒன்றுமில்லை"

"ஒன்றுமில்லாததற்கு ஏன் பதிலளிக்கிறாய் ?"

"ஒன்றுமில்லாத ஒன்றை குறித்து நீ ஏன்

கேள்வி எழுப்புகிறாய் ?"

"ஒன்றுமில்லாத ஒன்றிற்கு நீ பதிலளிக்கும்போது

ஒன்றுமில்லாத ஒன்றிற்கு நான் கேள்வி எழுப்பக்கூடாதா ?"

"அது சரி"

"வேறென்ன ?"

"ஒன்றுமில்லை ?"

"........................."

"என்ன மௌனம் ?" 

"ஒன்றுமில்லை என்பதை தவிர

வேறொன்றுமில்லை "    

எடை மேடை

பண்டிகை நாள்களில்
பலகாரங்களை பரிமாறுகையில் அம்மா
இருப்பதில் பெரிய பங்கையும்
அவளது பங்கையும் சேர்த்தே 
எனது தட்டில் வைப்பாளேனினும்...

திருட்டு பார்வையோடு
தம்பியின் தட்டை தராசிலிடுகிற
சின்ன மனதுதான்
இன்றுவரையிலும்
ஏதோவொரு வகையில்...     

பருவ மாற்றம்

முன்னம் நாளில்

பாறைகளை உருட்டி விளையாடிய

நதியின் தடத்தில்

நின்று கொண்டிருக்கிறேன் ...



இன்று

நகர முடியாமல் கிடக்கிறது

ஒரு இலை

நெரிசல் மொட்டுகள்

 

போக்குவரத்து நெரிசலில் 

சிக்கிக்கொண்ட பேருந்திற்குள் 

பிதுங்கி தவிக்கையிலும் 

நசுங்காமல் பூக்கிறது 

நாளைய குறித்த கனவுகள் ...

      

        சாலையை கடக்கிரதொரு 

        சவ ஊர்வலம்      

நீந்தி ஏறுகிறது
நீர் மீது இலைகள் ...
அடி ஆழத்தில் நகைக்கும்
அடித்து செல்லும் நதி

கரு மீன் குஞ்சு

காட்டாற்றை கடந்து போன
காட்டு யானை கூட்டத்தின்
கால்களுக்கு தப்பித்த
கரு மீன் குஞ்சு
கர்வம் பேசி இரையாகும்
கரையோர நாரையிடம்

ஜன்னலில் சொட்டும் இரத்தம்

காகங்களால்
துரத்தப்பட்டு வந்த குயிலொன்று
என் வீட்டு ஜன்னலின்
இடைவெளி சிறுத்த கம்பிகளுக்கிடையில்
முட்டி மோதி படபடத்தது

நானும் துரத்தினேன்.

மறு நாள் விடியலில்
தெரு முனையில் கிடந்தது
கூரிய அலகுகளால்
கொத்தி கிழிக்கப்பட்ட உடல்

ஆண்டாண்டுகளாய்
ஜன்னல் கம்பியில்
துடி துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது
அடிவயிற்று
மெல்லிறகு...

நள்ளிரவில்
சுவர் கீறிக் கசிகிறது
அதன் பாடல்

உதிர் காலம்

வண்டுகளின்
வண்ணத்து பூச்சிகளின்
உறிஞ்சு குழலுக்கு சிக்காத
அடித் தேனோடு
ஒவ்வொரு பூவும்
சருகாகிறது

கற்களின் நாயகி

என்னை ஞாபகமிருக்கிறதா?

கணவனை கொன்றதற்காக
கைது செய்யப்பட்ட
கள்ள காதலியின்
கழுத்தில் சுற்றி கிடந்த
பிஞ்சு பெண் நான்

காராக்கிரஹ இருளில்
அவள் ஒளிந்துகொண்டதால்
என் மீது திரும்பின
அவளுக்கான கற்கள்

பாவம் என்னுடையதல்ல...

உடலெங்கும் உதிரம் கொட்ட
மலங்க மலங்க முழித்து
நின்றுகொண்டிருந்தவள்
கற்களுக்கான காரணம் புரிந்தபின்
மார்பில் வகிடெடுத்து பிளந்து
உடலை ஒரு கூடையாக்கினேன்

கூடை நிரம்பியபின்
உதட்டுச்சாயம் பூசி
ஒப்பனையிட்டு கிளம்பினேன்
கற்களுக்கு சொந்தமான
 ஒவ்வொருவனோடும்
கூடிப்புணர

ஏனெனில் பாவம் அவர்களுடையதுமல்ல...

அனுபவித்த,அனுபவிக்க
வாய்ப்பேயிராத சுகம் ஈந்து
உடல் பிரிந்து
காறி உமிழ்கிறேன்

இந்த எச்சில்
என் காலடியில்
விந்து வடிய வீழ்ந்து கிடக்கிற
நாயின் முகத்திற்கல்ல

என் தாயின் யோனிக்கு...

பால் வீதியிலொரு பட்டம்

வானில்
இருள் ஊறத்துவங்குகிற வேளையில்
பட்டங்கள்
தரையிறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன
இன்றைய பறத்தலின்
சுகத்தையும் வலியையும் ருசித்தபடி..

அறுபட்டவை
காற்றின் திசையில் மிதந்து
மரக்கிளைகளிலோ
மின்கம்பங்களிலோ
தொற்றி  சடசடக்கின்றன

ஏதோவொரு கரத்தால் விடுபட்டு
நாளையும் பறக்கலாமென்ற
காத்திருப்போடு சிலதும்
சாவின் அருகாமை உணர்ந்த
படபடப்போடு பலதும்

விரல்களால் ஆட்டுவிக்கப்படுகிற
விபரீதம் வெறுத்து
தன்னை தானே
அறுத்துக்கொண்ட ஒன்று
அண்டவெளியெங்கும் அலைகிறது
புகலிடமற்று

ஆதி தாரம்

அவள் மரித்து
வெகு காலமாயிற்று..

உண்மையில் அவளை
கொன்றவன் நான்தான்

பிறன் மனையோடு
முதல் புணர்ச்சியுற்ற நாளில்
தன்னுடலை தீயிலிட்டாள்

நிசப்தம் உறைந்த இருளில்
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில்
மின்னல் புன்னகை கீறி ஒளிய
உடலதிர்ந்து விழிக்கிறேன்

இடி இடித்து
மெல்ல தூறி
கொட்டி சொரிந்து
பெருகிப் பெய்து
ஊழி மழையாய் அவளது

அடங்கா சிரிப்பு

தோள் நடுக்கம்

தோழமையின் வாசனையோடு
தோளில் விழுகிற கை
தன்னையறியாமலே சட்டை உரிக்கிறது

விரல்களில்
விஷப்பல் முளைக்கிறது
தன்னியக்கமாகவே

ஊர்ந்து மெல்லப்படர்ந்து
தோளை சுற்றி
படமெடுக்கும் வேளையில்
முதிர்ந்திருக்கும் விஷப்பை

பரிவும் பாசவுமாய்
பழகிப்போன
அம்மாவின் கையணைப்பில் கூட
தோள்கள் சிலிர்த்துக்கொள்கிறது

விழித்துக்கொண்ட எதன்பொருட்டோ
அஞ்சி நடுங்குகிறது

நானும் பழகிக்கொண்டிருக்கிறேன்
யார் தோளிலும்

கை போடாமலிருக்க

நாக முத்து

நிலவு வழிகிற பனங்காட்டில்
நீயும் நானும்
கைகள் கோர்த்து காத்திருந்தோம்
முத்து உமிழ
ஊர்ந்து விரைகிற
நாகத்தின் மீது கண் வைத்து

அச்சம் துளிர்த்த நொடியில்
திடுமென்று வெட்டிப்பிரிந்து
வேறுதிசை நோக்கி ஓடினாய்
திரும்பியும் பாராமல்

விடியல் கசிந்தபின்
நிச்சயம் நீ
பனங்காட்டிற்கு சென்றிருப்பாய்
என்ன நேர்ந்ததென்பதை
உறுதிப்படுத்தவேண்டி...

உன்
உள்ளங்கை ரேகைகளின்
சுவடுகள் நெளிகிற
என் உள்ளங்கை மீது
ஒளிர்ந்துகொண்டிருக்கிறது
நாகம் உமிழ்ந்த முத்து

செத்த பாம்பை புசிக்கவே
நீ
சபிக்கப்பட்டிருந்தாய்

நிலமின்றி உழுபவன்

உழுதுகொண்டிருப்பதாக முரசடிக்கிறாய்

களஞ்சியம் கொள்ளாமல்
அறுவடை தானியங்களென்கிறாய்

ஈரம் இறங்காத
பாறை பெருவெளியில்
உன்
ஏருக்கு வேலையில்லையென்பதை
அறியா குழந்தையல்ல நான்

மகசூலில் தெறித்த
பதர் ஒன்றையாவது
பார்வைக்கு வீசு

என்னிடமும் உண்டு
ஒரு துண்டு நிலம்
அது
அத்தனை கடினமானதுமல்ல

குருதி கசிவு

இரவுகளில் வந்து
உறவாடுகிறேனென்று
எனது
கல்லறையின் சிலுவையை
உடைத்தெறிந்து
மாந்ரீகரித்த கூர் நீள ஆணியை
நெஞ்சுக்கு நேராக
அடித்து இறக்குகிறார்கள்...

ஜன்னல் கதவுகளை
இறுக தாழிட்டு
இருண்ட தனியறைக்குள்
அடைந்து கிடக்கும்
உன்
நெற்றியிலும் மார்பிலும்
இரத்தம் துளிர்ப்பதை
இவர்கள்
அறியாதவர்களாயிருக்கிறார்கள்

நாக்கு

வெப்பத்தின் உக்கிரத்தில்
கடல்கள்
கருகிய பின்னரே கருகியது
பூமியை புரட்டி
பாய்ந்துகொண்டிருந்த
எச்சில் நதி

விலக்கப்பட்ட கனிக்காக
முதல் பெண்ணான ஏவாளின்
உமிழ் நீர் சுரப்பிகளிருந்து
ஊற்றெடுத்து பெருகிய நதி

அழுகிக் குவிந்த
பிண மலைகளின் மீது
ஒற்றை போர்வையாய்
நீண்டு கிடக்கிறது
சர்ப்ப நாக்கு

சுவை உணர்ந்த நொடி முதல்
அசுர நீட்சியாய் நீண்டு
சுழலும் உருளையை
சுற்றி வளைத்த
நிறமற்ற நாக்கு

இனிப்பும்
கசப்பும்
புளிப்பும்
உவர்ப்புமான
ருசியின் வெறியில்
சுழன்று நக்கி
அலைந்து கொண்டிருந்தது அது

இன்னும் அதற்கு
கைகூடா கனவாகவே
கடவுளின் கை ருசி

பிறவிப்பகை

இயல்புக்கு மீறி
மேல் அலகு நீண்டு வளைந்த
ஒற்றை காலொடிந்த
ஒரு காகம்
அடிக்கடி எதிர்ப்படுகிறது

நடைபாதை தேநீர்கடை
வேப்பமர கிளையிலிருந்து
முதல் முறை
உச்சந்தலையில் எச்சமிட்டு வைத்தது
மறு முறை
மிகச்சரியாக தேநீர் கோப்பைக்குள்

வழக்கமான டாஸ்மாக் கடையின்
ஆஸ்பெட்டாஸ் தடுப்பு மீது
என்னெதிரில் வந்தமர்ந்து
சிறகு குடைந்து கறுவுகிறது

தற்செயலென்றே எடுத்துக்கொள்கிறேன்...

அதன் பார்வையில் எப்போதும்
அச்சுறுத்துகிற
தீராத வன்மம்

பிரம்மையாகவே இருந்து தொலையட்டும்...

அது என்னை
வழி மறிக்கிறதா ?
நான் அதனை
பின் தொடர்கிறேனா ?

பொய் பல்

கழற்றி வைத்த
பொய்ப் பல்லை
கவ்விக்கொண்டு போனது காகம்...
வெளிப்பட்டது
ஒளித்து வைத்திருந்த
பேய்ச் சிரிப்பு.